PLATAFORMA EN DEFENSA DO SERVIZO PÚBLICO DE PREVENCIÓN E DEFENSA CONTRA INCENDIOS FORESTAIS

COMUNICADO DA PLATAFORMA

Un número significativo das organizacións sindicais e profesionais que actuamos no colectivo de traballadores e traballadoras da prevención e extinción de incendios forestais en Galicia, vimos a xuntarnos de cara a denunciar publicamente o desmantelamento que o actual goberno da Xunta de Galicia está a realizar no servizo.

Este ano tiveron entrada no servizo empresas plenamente privadas, que pretenden obter beneficio económico por apagar os lumes que se producen no noso país. É unha privatización en toda regra que se suma ao desmantelamento planificado nestes últimos anos do servizo propio da Xunta de Galicia.

A día de hoxe xa son cinco os instrumentos que a administración galega emprega no operativo de extinción. Persoal da Xunta, da empresa pública SEAGA, de Tragsa, de Natutecnia e dos concellos (GRUMIR), cada un cas súas condicións laborais propias, sen que sexa posible que exista unha coordinación axeitada, e que o que pretenden realmente é só man de obra barata e sen dereitos laborais. Polo tanto sen experiencia e non profesional. Unha política absolutamente irresponsable nun tema tan complicado en Galicia como o dos lumes, e onde se renuncia de antemán a realizar unha política preventiva e forestal verdadeira de tal nome.

En vistas da situación, as organizacións sindicais e profesionais e traballadores e traballadoras da Xunta, SEAGA, Tragsa e Natutecnia constituímos esta Plataforma, que se fundamenta nas seguintes reivindicacións:

- A defensa dun Servizo Público, Único e Profesional de Prevención e Defensa Contra os Incendios Forestais. Non as privatizacións do servizo.

- A contratación de todo o persoal realizada a través dun sistema único de listas de contratación, dentro do ámbito da función pública, e cunha valoración equitativa do tempo traballado segundo cada caso.

- A profesionalización do dispositivo e eliminación do gasto de militarización dos nosos montes.

- Por un Plano Forestal de verdadeira prevención de incendios. Queremos un traballo digno no que se fomente a prevención e a colaboración cos propietarios forestais para a conciliación de intereses como ferramenta contra os incendios forestais.

- Anticiparse ao lume significa minimizar os seus efectos, e acadar así un emprego máis estable e un sector forestal máis productivo e xerador de riqueza nun momento tan necesario para Galicia.

- A apertura inmediata dunha Mesa de Negociación onde busquemos a solución ao servizo.

A Plataforma en Defensa do Servizo Público de Prevención e defensa contra incendios forestais, nacida do colectivo de traballadores e traballadoras, fai un chamamento público á sociedade galega e apoiar esta iniciativa de racionalizar a situación do monte galego, e en especial anima ás diferentes organizacións e colectivos vinculados ao sector forestal e ao monte rural a sumarse a esta Plataforma, e a apoiar as súas mobilizacións.

O sector forestal é unha riqueza de todo o pobo galego, e debemos ser todos e todas nós quen o defendamos das erradas políticas dos diferentes gobernos galegos.

 

 

A Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público denuncia os recortes cunha parodia sobre o inicio do curso

A Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público (da que forma parte a Central Obreira Galega) realizou hoxe una parodia sobre a situación que se vai dar nas aulas galegas con motivo do inicio do curso escolar, con máis alumnado nas aulas e menos profesorado nos centros. O acto coincide co arranque do curso en Secundaria, con preto de 1.000 profesores menos. A falta de profesorado foi unha das cuestións que os membros da Plataforma puxeron en evidencia coa representación teatral humorística pero tamén se fixo referencia a outras cuestións como á masificación das aulas, a falta de especialistas ou o apoio da Xunta a centros privados concertados relixiosos ou mesmo que segregan alumnado por razóns de xénero mentres se recortan os medios para o ensino público.

A Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público esixiu que a Consellaría de Educación rectifique e que cese nos seus ataques ao ensino público, ataques que se concretan, entre outros, nos seguintes recortes:

• Incremento das rateos e masificación das aulas.

• Agrupamento, nunha mesma aula, de alumnado de diferentes idades, cursos e niveis.

• Supresión de 132 unidades, 12 centros e 199 postos de traballo de Educación Infantil e Primaria.

• Imposición dunha xornada lectiva semanal mínima para o profesorado de 25 horas en Primaria e 20 en Secundaria, o que vai ter como consecuencia que o profesorado terá que impartir materias das que non é especialista para completar horario.

• Non substitución do profesorado de baixa até que transcorran 10 días lectivos, é dicir, dúas semanas, o que supón conculcar o dereito á educación do alumnado e alterar o plan de traballo dos centros.

• Carencia de postos de Formación Profesional que impiden o acceso dun número importante de alumnado aos estudos de Formación Profesional, o que prexudica gravemente as persoas que, precisamente nun momento de crise económica, buscan unha mellor e máis actualizada formación, entre elas moitas persoas paradas.

• Redución do profesorado nos centros o que comporta o abandono da atención á diversidade e ao alumnado con necesidades educativas especiais.

• Ampliación a 30 alumnos ou alumnas por aula nos programas de cualificación profesional inicial.

• Incremento das taxas universitarias, con subas que poden superar o 50% o que xa tivo como consecuencia o abandono de moitos mozos e mozas dos estudos que estaban ao realizar, pois tamén se endureceron as condicións para ao acceso a bolsas de estudos.

• Insuficiente oferta de prazas de comedores escolares e incremento do gasto escolar das familias.

NOVO PLAN PREPARA

O sábado 25 de agosto foi publicado no BOE o Real Decreto-lei 23/2012, de 24 de agosto, polo que se prorroga o programa de recualificación profesional das persoas que esgoten a prestación por desemprego.

 

Prórroga do programa

O Real Decreto-lei 23/2012, do 24 de agosto, prorroga o programa de recualificación profesional das persoas que esgoten a súa protección por desemprego durante seis meses, con efectos dende o 16 de agosto de 2012, ata o 15 de febreiro de 2013. Esta medida supón un mecanismo de protección adicional xustificado pola situación o mercado de traballo español, pola que os destinatarios do programa reciben un tratamento individualizado e personalizado para a súa inserción laboral.
As axudas para o Programa PREPARA establecéronse no Real Decreto-lei 1/2011, do 11 de febreiro, de medidas urxentes para promover a transición ao emprego estable e a recualificación profesional das persoas desempregadas. O devandito programa introduciu, de forma conxuntural, un programa de cualificación profesional das persoas que esgoten a súa protección por desemprego, baseado en accións de políticas activas de emprego e na percepción dunha axuda económica de apoio.

 

Descrición da axuda

O actual programa redefínese e centra a súa función protectora no colectivo dos desempregados, que non tendo dereito a outras prestacións ou subsidios, presenten cargas familiares ou sexan parados de longa duración:
Increméntase a axuda, do 75% ao 85% do Indicador Público de Rendas de Efectos Múltiples,IPREM, para aqueles beneficiarios que acrediten tres ou máis persoas ao seu cargo.
Céntrase o colectivo de beneficiarios nos parados de longa duración (máis de doce dos últimos dezaoito meses en desemprego) ou parados con cargas familiares, manténdose o resto de requisitos de acceso considerados en programas anteriores.
Para a determinación da condición de beneficiario, mantense a vinculación do requisito de reducidas rendas do solicitante ás da unidade familiar, incluíndo agora as rendas dos pais en caso de convivencia.
En cumprimento das recomendacións do Tribunal de Contas, corríxense os solapamentos que se daban entre o Programa e algunhas rendas asistenciais.
Esíxese que o solicitante acredite ter buscado activamente traballo durante polo menos 30 días dende a perda doutras prestacións ata a data de solicitude, co obxectivo de reforzar o seguimento do compromiso de actividade. Esta obriga mantense durante todo o programa e determinará a permanencia do beneficiario neste.
No seo da Conferencia Sectorial de Emprego e Asuntos Laborais propoñerase que o grao de eficacia e eficiencia na execución do programa se introduza como unha das variables de repartición dos fondos destinados a políticas activas para as Comunidades Autónomas.

 

Persoas beneficiarias

Poderán beneficiarse deste programa as persoas desempregadas por extinción da súa relación laboral e inscritas como demandantes de emprego nas Oficinas de Emprego que, dentro do período comprendido entre o día 16 de agosto de 2012 e o día 15 de febreiro de 2013, ambos os dous inclusive, esgoten a prestación por desemprego de nivel contributivo e non teñan dereito a calquera dos subsidios por desemprego establecidos no texto refundido da Lei Xeral da Seguridade Social, aprobado por Real Decreto Lexislativo 1/1994, do 20 de xuño, ou ben esgotasen algún destes subsidios, incluídas as súas prórrogas, debendo cumprir as devanditas persoas no momento da solicitude, ademais, algunha das seguintes condicións:
Levar inscritas como demandantes de emprego polo menos doce dos últimos dezaoito meses.
Ter responsabilidades familiares, tal como este concepto vén definido no artigo 215.2 do texto refundido da Lei Xeral da Seguridade Social.
A persoa solicitante debe carecer de rendas, de calquera natureza, superiores en cómputo mensual ao 75% do Salario Mínimo Interprofesional, excluído a parte proporcional de dúas pagas extraordinarias.
Non poderán acollerse a este programa as persoas que tivesen percibido a prestación extraordinaria do programa temporal de protección por desemprego e inserción, nin as persoas que tivesen sido ou puidesen ser beneficiarias do programa de recualificación profesional das persoas que esgoten a súa protección por desemprego nos termos establecidos no Real Decreto-lei 1/2011, do 11 de febreiro, incluídas as súas prórrogas, nin as que tivesen esgotado ou puidesen ter dereito á renda activa de inserción, nin as que tivesen esgotado a renda agraria ou o subsidio por desemprego, ambos os dous en favor dos traballadores eventuais do Sistema Especial para Traballadores por Conta Allea Agrarios incluídos no Réxime Xeral da Seguridade Social.

 

Dereitos das persoas beneficiarias

Realizar un itinerario individualizado e personalizado de inserción, que contemple o diagnóstico sobre o seu empleabilidad, así como as medidas de políticas activas de emprego dirixidas a mellorala.
Participar en medidas de políticas activas de emprego encamiñadas á recualificación e/ou reinserción profesional necesarias para que poidan incorporarse a novos postos de traballo, especialmente as dirixidas á obtención das competencias profesionais máis necesarias para a súa colocación estable.
Recibir unha axuda económica de acompañamento do 75% do Indicador Público de Rendas de Efectos Múltiples (IPREM) mensual, ata un máximo de seis meses.

No suposto de que a devandita persoa teña cargo no momento da solicitude, polo menos, a tres membros da unidade familiar, a axuda será equivalente ao 85% do IPREM. Para estes efectos, entenderase como familiar a cargo ao cónxuxe e/ou fillos menores de 26 anos, ou maiores cunha minusvalidez en grao igual ou superior ao 33 por cento ou menores acollidos, e que carezan individualmente de rendas propias superiores ao 75% do salario mínimo interprofesional en cómputo mensual, excluída a parte proporcional de dúas pagas extraordinarias.
Obrigas das persoas beneficiarias

As persoas beneficiarias estarán obrigadas, ao longo de toda a duración do programa, a participar nas accións de políticas activas de emprego e de busca de emprego que lles propoñan os Servizos Públicos de Emprego das Comunidades Autónomas e o Servizo Público de Emprego Estatal no ámbito das súas respectivas competencias, podendo esixir os devanditos Servizos Públicos a súa acreditación en calquera momento, sendo a súa realización requisito imprescindible para o mantemento do desfrute da axuda económica.
Así mesmo, estarán obrigadas a aceptar a oferta de emprego axeitada, segundo o establecido no artigo 231.3 do texto refundido da Lei Xeral da Seguridade Social, xa sexa ofrecida polos Servizos Públicos de Emprego ou polas axencias de colocación cando desenvolvan actividades no ámbito da colaboración daqueles, salvo causa xustificada.
Igualmente, deberán comunicar, se é o caso, que se deixaron de reunir os requisitos necesarios para acceder ao programa, así como calquera modificación que puidese afectar á contía desta.

http://www.boe.es/boe/dias/2012/08/25/pdfs/BOE-A-2012-11132.pdf

CARTA DE PASCUAL SERRANO A UNHA CAIXEIRA DE MERCADONA

Todos puidemos ver o vídeo no que, ao ver que numerosos xornaleiros do Sindicato Andaluz de Traballadores (SAT) intentaban expropiar varios alimentos básicos do teu supermercado para doalos a un banco de alimentos, intentaches evitalo e recibiches o empurrón dun deles. Como resultado sentícheste humillada e quedaches chorando nun recanto. Moitos políticos, analistas e medios de comunicación saíron na túa defensa e convertéronse, sorpresivamente e por primeira vez, en defensores dos traballadores, ou mellor, dunha traballadora coma ti. Agora, varios días despois, probabelmente sigas indignada cos que che empurraron e te sintas arroupada e agradecida con estes defensores.

 

En primeiro lugar quero dicirche que é comprensíbel a túa reacción instintiva de oposición aos que intentaban levar a comida no centro onde traballas, por iso é necesario recorrer á razón para non nos limitar ao instinto. Para empezar temos que precisar que o teu traballo consiste en cobrar os produtos aos clientes, non custodialos nin impedir a súa subtracción nin apropiación sen pagamento. Cando tentaches evitalo non estabas a cumprir co teu traballo, tomaches posición nun conflito que non era o teu, porque a discusión pola propiedade duns litros de aceite, outros de leite e algunha lata, entre o dono da cadea de supermercados e uns activistas que querían repartilo entre familias sen recursos para comer, era un asunto alleo ás condicións laborais do teu contrato.

Considerada traballadora, non sei se oíches falar das clases sociais ou da loita de clases. Basicamente consiste en recoñecer que nunha sociedade hai ricos e pobres, e que se encontran en conflito porque a máis riqueza para os ricos, máis pobreza para os pobres. Algo moito máis indignante se son estes pobres os que, co seu traballo, logran que os ricos amasen a súa fortuna. Co teu xesto do outro día tomaches unha posición nesa loita, nese conflito. Cando tiveches que decidir entre os pobres que deben recorrer á caridade do banco de alimentos onde irían destinados os produtos subtraídos do supermercado onde traballas e o patrimonio da familia Roig, propietaria da cadea, cun beneficio no ano 2011 da 474 millóns de euros, ti, libremente, puxécheste do lado dos segundos. Non te quero culpar por iso, insisto en que puido ser unha reacción instintiva que che fixo esquecer que eses produtos que pasan durante corenta horas polas túas mans non son teus, son dunha familia millonaria, e ti só traballas cobrándolles aos clientes. Equivocácheste á hora de defender os intereses dunha clase social, defendiches os do rico a pesar de que ti es unha traballadora e os teus intereses son opostos aos del: para que el sexa rico ti debes cobrar menos, se ti cobrases máis el sería menos rico. Os teus intereses, aínda que algúns insistan no contrario, non son os mesmos que os do dono de Mercadona. Non es a única que confunde os intereses da súa clase cos dos ricos, abonda observar cantos traballadores votaron ao Partido Popular para que aprobe unha amnistía fiscal para os ricos que defraudan á Facenda ou destine diñeiro público a bancos dirixidos por directivos que gañan centos de miles de euros e, ao mesmo tempo lles obrigue a eses mesmo traballadores a pagaren máis IVE polo material escolar dos seus fillos ou os despida como empregados públicos de seren interinos.

 

En canto aos que te defenderon e te presentaron como vítima duns ladróns de supermercado que non respectan a lei, quero que saibas que só o fixeron para utilizarte contra os da túa propia clase social, nunca eses políticos e xornalistas de Intereconomía ou de COPE se terían preocupado por ti se tiveses quedado sen traballo, nunca se interesaron porque unha caixeira cobre un soldo digno. É máis, a eses que lles molestou tanto o empurrón que sofriches, nunca dixeron nada cando aos traballadores que pedían que non os despedisen coa nova reforma laboral, que os seus fillos tivesen calefacción no colexio ou que as medicinas seguisen sendo gratuítas para os nosos pensionistas, lles abrían a cabeza os policías cunha moca.

 

Querida traballadora, o outro día choraches desconsolada despois do empurrón, sen dúbida sentícheste soa. Sentícheste soa porque estiveches a defender as propiedades dun millonario que gaña 474 millóns ao ano, e mentres tanto ese millonario ben podería estar a gozar das súas vacacións de agosto nun luxoso hotel ou nun iate mentres ti defendías o seu diñeiro. En cambio, os sindicalistas que tomaban a comida do teu supermercado nunca están sós porque saben cal é a súa clase social, saben de que lado están, axúdanse, e por iso foron a por comida ao teu supermercado que, por certo, non é teu. Na túa man está non volver a te sentir soa, non volver chorar por nada parecido. Esas persoas que te empurraron cando te puxeches do lado do empresario son as mesmas que volverán a por comida para ti se mañá es ti a que non tes para comer. Serán eles os que che axuden e non os xornalistas de Intereconomía. Só necesitas recoñecer aos teus, son todas esas persoas que loitan para que ninguén pase fame mentres outros se fan millonarios. Se os volves ver no supermercado onde traballas, recorda que non son os teus inimigos, que a comida do supermercado non é túa, que quizais mañá ti non teñas traballo e a necesites, que eles as estarán a coller para ti e que o dono de Mercadona gaña 474 millóns ao ano.

A COG SOLIDARIZASE CO SAT

A CENTRAL OBREIRA GALEGA solidarizase cos membros do Sindicato Andaluz de Trabajadores (SAT) encausados polas expropiacións nos supermercados, entendemos que o seu único delito foi o reparto da comida entre a xente necesitada de barrios de Sevilla e Cádiz e entendemos tamén que a actitude do goberno de extrema dereita do Partido Popular está a ser desproporcionada e fora de toda lóxica.

 

Así mesmo, denunciamos que mentras se utiliza unha represión inxustificada contra a clase traballadora e as clases populares en Andalucía, Galiza e outras nacións do Estado español, como detencións, cárcere e multas, non se adoptan medidas contra os responsables da actual crise, contra a banca, o gran capital e os cadelos políticos ao seu servizo, a pesar de desvios de diñeiro a paraísos fiscais, expolio e roubos que están a condenar a centos de miles de persoas á pobreza e a marxinación social tanto en Galiza, como no Estado español e no conxunto de Europa.

 

A CENTRAL OBREIRA GALEGA manifesta a súa solidariedade co sindicato SAT e facemos nosa a súa loita da que nos sentimos profundamente orgullosos, do mesmo xeito que nos solidarizamos cos membros do SAT que están a ser obxecto desta represión brutal da extrema dereita do Partido Popular.